Baby’s kunnen niet praten, maar ieder van ons die al kwijlend boven een wieg heeft gehangen zou geld geven voor de gedachten van dat dromerig schepsel. Jammergenoeg zijn de toetsen van een blackberry ook te krap voor mollige kinderhandjes, maar niet getreurd… The Twoddler is here!!!!
De Twoddler blijkt een gezellige uitvinding, die ons in staat stelt te communiceren met de kleine spruit én visa versa!
Het idee kwam van Johannes Taelman, onderzoeker aan het Expertisecentrum voor Digitale Media van de UHasselt. Gert Vos en Bart Swennen werkten het idee uit en voorzagen een oud bord van Fisher Price, met daarop foto’s van mama en papa, van sensoren die beweging en licht kunnen detecteren. Als het kindje bijvoorbeeld aan een wieltje draait, krijgt de ouder op zijn of haar computer via de netwerksite Twitter een boodschap. Dat kan gaan van ‘Hallo papa, ik amuseer me hier rot’ of ‘Mama, wat ben je aan het doen? Ik zit in mijn parkje’. Maar het kan ook omgekeerd. De ouder kan via internet een commando geven zodat de baby ‘Broeder Jacob’ te horen krijgt op zijn bord.
Of baby’s kunnen met elkaar communiceren. Als het ene kindje een knop induwt op zijn speeltje, gaat er bij de andere peuter bv. een lichtje branden.”
Persoonlijk opteer ik voor een knop in de vorm van het SOS-teken, met de boodschap “Papa, ik heb kaka gedaan en het zit inmiddels tot op mijn rug”.
Ik ontwaakte op prachtige dag en besefte iets over mezelf; ik ben zwaar gefrustreerd! Al weken gaat het leven mij niet zoals het daarvoor wel ging, ik heb het gevoel stil te staan en nutteloos te zijn. Sinds deze morgen ben ik er dus achter waarom, ik vind geen baan!
Nu, er zijn waarschijnlijk een hele hoop mensen die in deze tijd geen baan vinden maar het sneue is, ik ben juist afgestudeerd én ik wil doodgraag aan de slag. Al sinds Februari loop ik uitzendbureaus, jobbeurzen af en mail ik spontane sollicitaties in het rond maar het enige wat het mij heeft opgeleverd is 2 dagen werk per week. Werk dat ik niet eens heel graag doe, omdat het niet aansluit bij datgene waar ik voor heb geleerd maar ik wil bezig zijn, werkervaring opdoen die niet bestaat uit als leurder producten proberen te verkopen, want dat zijn de werkaanbiedingen die ik wél krijg.
Dat is namelijk ook zoiets, ik studeer af als Bachelor in commerciële communicatie, maar die banen blijken nu juist helemaal verdwenen te zijn! Het is me wat, eerst 4 jaar studeren met de hoop straks een goede toekomst te krijgen maar in plaats daarvan besef ik elke dag weer opnieuw hoeveel tijd ik aan het verliezen ben.
Soms wil ik gillen, zeker als ik wordt afgewezen omwille van té weinig ervaring.. Ja hallo, ik kom net van school verdorie! Waar had ik die ervaring moeten opdoen? Nu wil het wel dat ik gedurende mijn opleiding elke donderdag, zaterdag en zondag heb gewerkt maar dat telt helaas niet. Jammer, want in mijn ogen getuigt dat van werklust en motivatie.. ik had ook elk weekend lang in bed kunnen doorbrengen en teren op het geld van mijn ouders. En nu ervaring opdoen dat zou ik graag willen, maar dan wel in mijn vakgebied. Het staat nogal raar als ik over een tijd misschien solliciteer op een marketingjob en mag vertellen dat ik na mijn studie 2 jaar in een kledingwinkel heb gewerkt… ook niet echt bevorderend! Maar dat is wel wat de VDAB wil, er is werk dus je kunt gaan werken… zeg dat maar eens tegen die helft van de bevolking die al jaren thuiszit en leeft volgens de redenering dat er met doppen evenveel geld te verdienen valt als met werken!
Dus, hier zit ik dan.. Het is een zonnige dag, en het enige waar ik aan kan denken is; weer een week waarin ik mezelf niet nuttig maak!
Misschien geef ik er wel de brui aan, en stop ik met zoeken… Ga ik lekker lui zijn, en genieten van het geld dat andere voor mij betalen!
Weten wanneer de kip gaar is! Oftewel, weten wanneer je huid gaat verbranden.. binnenkort weten we het met dank aan een nieuwe uitvinding die ons waarschuwt wanneer het tijd is om ons huidje opnieuw te beschermen tegen de zon!
Onderzoekers van de University of Strathclyde hebben een armband ontwikkeld die reageert op UV-straling. De armband heeft een gele kleur, maar verandert van kleur onder invloed van UV-straling. Als de armband roze kleurt, moet je uit de zon gaan, wil je niet verbranden.
Momenteel is de armband nog niet op de markt, maar de onderzoekers hopen daar binnenkort verandering in te brengen.
En nee, we gaan ons niet afvragen hoe we de witte plek armband die aftekent in ons bruine kleurtje voorkomen!!!
Het behoort tot de basiskennis van elke vrouw, maar waarom vergeet ik het dan toch steeds en denk ik er pas weer aan als ik mezelf in die skinny probeer te krijgen? Dat je dan uiteindelijk die broek aanhebt, waarbij het lijkt alsof je kuiten zijn opgezwollen en de binnenkant van je pijpen besmeert is met vaseline…Juist ja, we hebben het hier over het feit dat je nooit, never, jamais je benen insmeert met bodylotion als je een broek aantrekt… ik vergeet het altijd én dus ook vandaag! Vandaag, de dag waarop het heerlijk weer is, een dag om lekker in het park te gaan liggen.. met je ingesmeerde benen in een skinny!
En laten we eerlijk zijn, de lieve mensen van bodylotions beweren wel dat hun product snel intrekt en niet kleeft… ik moet de eerste lotion nog tegenkomen die skinny-proof is!
Hoewel ik geen comic-fan ben, breek ik toch al een aantal dagen mijn hoofd over volgend dilemma; waarom zeggen The Watchmen “No” als wij gewone stervelingen hen smeken ons te helpen?.. Omdat ik nieuwsgierig van aard ben is dit alvast 1 reden om deze film te gaan bekijken en dit mysterie te ontrafelen maar er zijn er meer….
Omdat er op deze planeet waarschijnlijk meerdere mensen zijn die zich afvragen wie of wat ‘The Watchmen’ zijn, besloten Warner Brothers en Paramount op een zeer creatieve en effectieve manier aandacht te trekken voor de release van hun nieuwste film Watchmen… en introduceerden Kyle Piccolo, comic shop therapist!
In tegenstelling tot de “The world will end today”-sfeer die aan Watchmen zelf kleeft, krijg ik bij Kyle de smaak te pakken naar meer! Én meer! Én meer!
Met dank aan Sofie werd ik me ervan bewust dat het vandaag gewoon Equal Pay Day was… Jaaaa!
Want het is nog altijd helemaal niet netjes dat wij dames te weinig erkenning krijgen voor het werk wat we doen! En dat kan natuurlijk niet!
Maar gelukkig kunnen we daar iets aan doen, mede-vrouwen! Wij kunnen naar de vakbond gaan én wij kunnen daar zowel 1 klacht neerleggen als 1 discussie aangaan! Hoera! Er is hoop ipv bureaucratie!
Wie gaat er tussen de pataten/ Was/ Boodschappen/ Poetsen/Sociale interactie/Schoonheidsspecialiste/ Strijk/ Kinderen van school halen en naar de voetbal brengen/ Tuin/Fitness/Aandacht geven aan manlief/ Winkelen/Afvallen/ Story-Flair-Dag Allemaal lezen/ Werken/Koken/Kinderen opvoeden/Minnaar/Internetverslaving..door mee?
I just walked in to find you here with that sad look upon your face
Het was alsof Gloria Gaynor mij in gedachten had tijdens het schrijven van deze sing-along-song! Want ja, ik ben terug! Niet wetende of er überhaupt mensen zijn die mij gemist hebben maar laten we ervan uitgaan dat de halve wereldpopulatie op dit moment gewacht heeft én dus nu opgelucht ademhaalt….
Wat heb ik gedaan de afgelopen tijd? In feite maar 1 ding, volwassen geworden! Klaar om aan het echte leven te beginnen.. Nu, dit kan ontzettend breed gezien worden! Sommingen onder ons denken waarschijnlijk dat ik me tijdens mijn sneeuwbreak heb laten ontmaagden door een plaatselijk milka-koe boer, anderen hopen dat ik een spannend ontdek-jezelf-avontuur heb beleeft in de savannes van één of ander heet land. Ik wil iedereen graag in zijn eigen illusies laten geloven en denk daarom maar wat je wilt. Ga los in je bol! Fantaseer erop los! Zolang jij er blij van word ben ik een heel gelukkig mens!
Dusssss…. wat ga ik nu doen? Een grote mensenleven lei/ijden dus! En dat betekend maar 1 ding: mijn kledingkast opruimen!
Bij het ontwaken deze morgen werd ik getrakteerd op heugelijk nieuws, nieuws waar iedereen blij van zou worden, nieuws dat voor iedereen relevant is, nuttig is, zinvol is én vooral iets is waar we al sinds de uitvinding van het wiel op zitten te wachten!
Modehuis Versace wil een luchtgekoeld strand voor z’n hotel in Dubai laten aanleggen, waarover je comfortabel naar het water kunt wandelen. Ondanks alle sombere berichten over ontslagen en bezuinigingen, is het kennelijk toch niet voor iedereen recessie, zo schrijft de Sunday Times. Voor de echte rijken worden dus nog altijd nieuwe verwenplannen gemaakt.
Versace
Het is het modehuis Versace dat deze primeur wil gaan brengen aan het nu in aanbouw zijnde Palazzo Versace hotel in Dubai. In die Golfstaat wil het vaak tussen de 40 en 50 graden warm worden, en zoals iedereen weet die op onze meer zeldzame hete dagen wel eens vanuit de strandstoel naar de golven loopt, kan het zand dan pijn doen aan de voetzolen. Dat willen de mensen van Versace hun welgestelde klanten besparen wanneer die een duik gaan nemen in het hotelzwembad.
Pijpensysteem
Daarom zal het strand bij hun hotel worden voorzien van een ondergronds pijpensysteem waardoor de warmte van de oppervlakte wordt opgezogen, zodat het zand aangenaam lauw maar niet bloedheet aanvoelt. In het zwembad zelf wordt het water gekoeld, en er wordt gedacht aan de installatie van dreusachtige ‘blazers’ die moeten zorgen dat er over het strand een aangenaam briesje waait.(belga/ep)
